trackersAnywhere

SZEŚĆ PYTAŃ ZAMIAST SKRZYNKI Z NARZĘDZIAMI

Aplikacja otwiera się sytuacją, w której jesteś: Czy ktoś mnie śledzi? Czy lokalizator jedzie ze mną? Czy coś jest przy moim aucie? Czy są tu kamery? Gdzie dokładnie to jest? Dostałem ostrzeżenie — co teraz? Za każdym pytaniem narzędzia idą w kolejności, w której są coś warte, a na końcu stoi jeden werdykt zamiast pięciu osobnych list. Pełna lista urządzeń zostaje o jedno dotknięcie dalej, u góry ekranu.

CO APLIKACJA ZNAJDUJE

• AirTag i akcesoria Find My firmy Apple
• Samsung SmartTag, Tile, Chipolo, Pebblebee, Moto Tag
• Sieć Find My Device firmy Google
• Akcesoria lokalizujące zgodne ze wspólnym standardem (DULT) — także przyszłe modele
• Amazon Sidewalk — lokalizacja przez cudze Echo i Ring
• Kamery i mikrofony deklarujące się przez HomeKit lub Matter
• Roboty domowe, urządzenia sterowane głosem, smartwatche, okulary z kamerą
• Bezimienne lokalizatory bez znanej sygnatury, rozpoznane po zachowaniu
• Ukryte kamery Wi-Fi, po prefiksie producenta i po własnej deklaracji urządzenia
• Drony z wymaganym prawnie zdalnym identyfikatorem
• Urządzenia Bluetooth Classic: starsze lokalizatory, wideorejestratory, kamery nasobne

TRZY DROGI DO ODPOWIEDZI

KONTROLA POMIESZCZENIA

Optyczna kontrola kamer (diody podczerwieni i odbicia obiektywu), omiatanie magnetometrem w poszukiwaniu ukrytej elektroniki, detektor ultradźwięków dla niesłyszalnych tonów, wyszukiwanie przez Wi-Fi Direct oraz — po wyraźnej zgodzie — wyszukiwanie urządzeń w lokalnej sieci Wi-Fi. Wyszukiwanie używa trzech metod; na życzenie także milczących kamer.

W CZYM APLIKACJA JEST UCZCIWA

Trzy stopnie pewności: „rozpoznane pewnie” oznacza, że urządzenie samo zgłasza się jako akcesorium lokalizujące. „Potwierdzone” oznacza znaną sygnaturę. „Wskazówka” oznacza podejrzenie, nie dowód. Czego aplikacja znaleźć nie może, mówi wprost: lokalizatory GPS z kartą SIM nadają przez sieć komórkową i pozostają niewidoczne, podobnie jak kamery przewodowe i wszystko, co jest właśnie wyłączone. Zielony znak oznacza „nie znaleziono niczego, co nadaje” — nie „czysto”.

NA POWAŻNY PRZYPADEK

Historia pamięta przez siedem dni, co towarzyszyło ci w kilku miejscach, i ostrzega, gdy tylko powstaje z tego wzorzec. Raport, CSV, PDF z obrazem mapy — do okazania przy zawiadomieniu, ze strefą czasową przy każdym znaczniku czasu. Blokada biometryczna ukrywa treść przed każdym, kto weźmie twój telefon do ręki.

TWOJE DANE POZOSTAJĄ TWOJE

Bez konta, bez reklam, bez analityki. Nic nie jest wysyłane, także do kopii w chmurze. Dostęp do sieci wykorzystuje wyłącznie lokalne wyszukiwanie Wi-Fi, a ono jest wyłączone, dopóki go nie włączysz.

WYSZUKIWANIE W WI-FI

Urządzenia zgłaszają się w sieci lokalnej na różne sposoby, a każdy sposób znajduje co innego: mDNS to świat Apple i wszystko, co się do niego doczepiło, WS-Discovery to droga, którą ONVIF narzuca kamerom monitoringu, a SSDP to salon — telewizory, routery, dyski sieciowe, dzwonki. Kamera ONVIF zwykle nie zgłasza się przez mDNS. Dlatego aplikacja używa wszystkich trzech i przy każdym znalezisku pokazuje, którą drogą przyszło.

Kto jednak ukrywa kamerę, raczej wyłącza jej gadanie, niż je włącza. Dlatego po wyraźnym naciśnięciu przycisku aplikacja może szukać też urządzeń, które milczą: na krótko otwiera połączenie do każdego adresu w tej samej sieci i sprawdza, czy ktoś odpowiada na porcie typowym dla kamer. Nie wysyła się nic poza samą próbą połączenia — a każde urządzenie w sieci może ją zobaczyć. Dlatego nigdy nie dzieje się to samo z siebie.

Pełna polityka prywatności i strona pomocy są dostępne tylko po niemiecku i angielsku: Deutsch · English